O escudo heráldico de Rubiá non é máis que unha representación coherente e expresiva da cultura, arqueoloxía e características do municipio:
- A existencia eiquí, en Rubiá, de certa lápida descuberta neste concello fai breves lustros, e que é unha proba máis da romanización do val e evocadora de devocións a Ravveana Bareco, deus lócal de incógnito pero evidente culto, pero cal nome veu a ser, precisamente Rubiá.
- Según tradición antiquísima, Margarita, chamada Marina pola Iglexa grega, decapitada por cristiana condición, sendo vástago de un sacerdote pagán, extendeu o seu culto por Occidente, de maneira análoga a outros nomes insertos na nómina celestial de Santos Patróns das iglexas de Galicia. Ben está, pois, a sua remembranza no novo blasón, plasmada na palma martirial.
- A árbore castaño e a vid, riquezas naturais, características do municipio e, por último, o perfil montañoso que, en parte, define o paisaxe e unhas ondas fluviales trasunto do entrañable Sil.
Esí, de consiguiente, as armas municipais desta localidade serán:
|
pulsa na imaxen para ampliarla. |
Escudo medio partido e cortado, distribuido da seguinte maneira: - Cadro superior izquierdo: de gules, a lápida romana de prata, cá inscripción "RAVVEANA BARECO AFER ALVIN T. TORUBOS V.S.L.M.", en letras de sable, superada de palma martirial de ouro; - Cadro superior dereito: de ouro, árbore castaño de sinople, acostada de dous racimos, de sinople; - Cadro inferior: Montaña, de sable, sostida de ondas de azur e prata. - Encima do escudo: coroa real. |
